Roman Egzodus čiji je autor američki književnik i scenarista Leon Uris, objavljen je na srpskom jeziku u izdanju Derete. Knjigu je sa engleskog preveo Danko Ješić.

Roman Egzodus je velikim delom inspirisan Urisovim iskustvima kao američkog ratnog dopisnika za vreme Suecke krize 1956. godine. Knjiga je doživela neverovatnu popularnost i postala najveći američki bestseler svih vremena nakon slavnog romana Prohujalo sa vihorom.
Njena popularnost je američkoj javnosti, dotad uglavnom nezainteresovanoj za zbivanja na Bliskom istoku, skrenula pažnju na mladu jevrejsku državu, a posebno na sličnosti njenog nastanka i rane istorije SAD. Zbog toga se često navodi da je upravo zahvaljujući Egzodusu Izrael stekao trajne simpatije u američkoj javnosti, kao i establishmentu, te da od tada potiče dominantno proizraelski stav koji će se u SAD održati do današnjeg dana. Taj je efekt dodatno pojačan i izuzetno uspešnom filmskom ekranizacijom iz 1960. godine, u režiji Ota Premingera, sa Polom Njumenom u glavnoj ulozi.
Odmah nakon objavljivanja, 1958. godine, roman Egzodus je postao hit u Americi, ubrzo je osvojio i ostatak sveta, skrivenim kanalima dospeo je i do Sovjetskog Saveza, gde su šapirografisane kopije prevoda čitane u tajnosti. U američkoj književnosti to je najveći uspeh nakon romana Margaret Mičel Prohujalo sa vihorom (1936). Devetnaest nedelja bio je na vrhu top-liste Njujork tajmsa. Čime je to priča o brodu u čijoj utrobi je trista dvoje jevrejske dece, u luci Famagusta na Kipru, kojem britanske vlasti ne dozvoljavaju da otplovi ka Palestini, opčinila čitaoce? Možda rešenošću svih putnika na brodu da umru za svoje snove, možda zato što se mnoštvo ličnih priča i porodičnih istorija sklapaju u samo jednu misao – o borbi za snove i dostojanstvo nacije i slobodu koja mora da se osvaja svakoga dana? Ili, možda, zahvaljujući svemu tome? Ipak, mnogo pitanja ostaje otvoreno i nakon čitanja ovoga romana. Verovatno je dinamična i višeslojna priča bila inspiracija Otu Premingeru za film koji je premijerno prikazan 1960. godine, s Polom Njumenom u glavnoj ulozi.
Bez obzira na oprečna tumačenja književnih kritičara i političara o poetici, istoriografskim činjenicama i Urisovoj nameri koja je prethodila pisanju, ovaj roman je veličanstvena priča o ponovnom rođenju nacije nakon dve hiljade godina izgnanstva, poniženja i zlostavljanja, o snazi i želji da se u vrućem pesku Palestine velikim trudom i žrtvom stvore mesto i pravo za život.
- Prikaz romana GLAVNA ULICA: Ne talasaj mrtvo more
- NEPRILAGOĐENI – roman o Turskoj na razmeđi Istoka i Zapada
Leon Marcus Uris (3. avgust 1924 – 21. jun 2003) bio je američki književnik i filmski scenarista, najpoznatiji kao autor istorijskih romana koji su se bavili pozadinom sukoba u XX veku.Uris je rođen 1924. godine u Baltimoru u jevrejskoj porodici. Nije završio čak ni srednju školu, tri puta je padao baš iz engleskog jezika. Već kao sedamnaestogodišnjak Uris se priključio vojsci. Drugi svetski rat proveo je boreći se na južnom Pacifiku, a po povratku iz rata počinje da radi kao vozač za izvesne kalifornijske novine i bavi se pisanjem. Battle Cry, prvi roman u kom je opisao svoja vojnička iskustva objavio je 1953. godine i odmah skrenuo pažnju na svoj talenat. Sledio je scenario za Obračun kod OK korala, a 1958. i knjigom Egzodus, proslavljenom romanu o stvaranju Izraela, prevedenom na preko pedeset jezika, Juris postaje globalni književni fenomen.
Usledio je niz romana posvećenih istoriji Irske, Bliskog istoka i posleratnog Berlina, a koji su takođe postali veliki bestseleri. Od brojnih dela, ističu se Mila 18, grandiozna tragična priča o Varšavskom getu, Topaz koji je poslužio kao predložak za istoimeni film Alfreda Hičkoka, QB VII, Trojstvo, Hadž, Iskupljenje…