“Antićevi dani”

mika antic za sajt
Miroslav Antić; autor crteža: Momo Kapor, 1972.

Od 12. do 16. marta 2013. godine, u Novom Sadu održani su šesti po redu “Antićevi dani”, manifestacija ustanovljena u znak sećanja na pesnika Miroslava Antića (14. mart 1932 – 24. jun 1986).

Retko koji pesnik je toliko prihvaćem u široj čitalačkoj publici, kao Antić. Zajedno sa Duškom Radovićem, u današnje doba statusa i odlomaka, Mika je najčešće citiran pesnik. O njegovoj popularnosti govori i činjenica da mnoge škole nose upravo njegovo ime. Miku vole sve generacije, ali ko je stvarno on i da li je njegova poezija samim tim što je popularna, i poezija visokih estetskih vrednosti?

U okviru manifestacije “Antićevi dani” u Kulturnom centru Novog Sada, bio je održan okrugli sto na temu “Izdajstvo lirike – misaone pretpostavke rapsoda ravnice”. Kako prenosi novosadski Dnevnik, o manje poznatim segmentima Antićeve poetike govorili su Nenad Šaponja, Đorđe D. Sibinović (ovogodišnji dobitnik nagrade „Miroslav Antić“), Draško Ređep, Ljiljana Šop i Đeze Bordaš.

Zaključci ovog skupa su da se raznorodno i vrednosno bogato Antićevo stvaralaštvo danas u manjem delu slavi, a u većem – zaboravlja, kao i da se manifestacija koja čuva njegovo ime, ne bavi suštinom Mikine umetnosti.

Iako je očigledno da u Antićevoj lirici postoji i misaona komponenta („Savršenstvo vatre“, „Boje i reči“), o ovom pesniku se uglavnom govori u okvirima stereotipnog razmišljanja: da je bio boem, rapsod ravnice, pesnik iz čitanki i spomenara, da je bio “estradni pesnik” ili čak “pozer”. Ipak, Antiću se mora priznati da je umeo da progovori jezikom naroda i u ime naroda, što je verovatno najviše i doprinelo njegovoj popularnosti koja je danas, čini se, veća nego ikada.

Miroslav Antić se pored poezije, bavio i slikarstvom, prevođenjem, novinarstvom i filmom. Malo je poznata činjenica da je za “Plavi čuperak”, koji danas čini obaveznu lektiru za osnovnu školu, Antić jedva našao izdavača, a među prvima ga je odbila Matica srpska.

(SINHRO.rs)

Share